Even in mijzelf kijken

Even in mijzelf kijken is een van mijn doelstellingen om hier twee maanden in Spanje te gaan werken. Wat betekent het om twee maanden weg te zijn uit je vertrouwde omgeving en alleen bezig te zijn met schilderen. In mijn normale situatie is mijn agenda 6 dagen per week gevuld en heb ik omgang met veel mensen; ik word dan geleefd en daar kies ikzelf voor en dat leven is beslist niet onaangenaam maar wel altijd vermoeiend en zeker de moeite waard.
Hier in Spanje was dit leven deze twee maanden anders. Ik was alleen en heb slechts met weinig mensen contact gehad. Mijn enige zorg was mijn eten en drinken en mijn enig werk was het schilderen. In het begin moest ik wennen aan de lange nachten en dagen en in mijn werk zie je een dwangmatig bezig zijn en zoeken en daardoor een grote diversiteit aan geproduceerde schilderijen. In mijn schilderijen uit die periode lees je als het ware mijn onrust af, als gevolg van mijn manier van leven van voor het naar Spanje gaan. Mijn werk uit die beginperiode in Spanje is slecht van kwaliteit en heeft geen stijl. De meeste doeken heb ik inmiddels weer overschilderd.
Dan komt er een moment van gewenning aan mijn situatie; rust ontstaat in mijn binnenste; als ik ’s morgens opsta heb ik zin om te werken en ik weet ook precies wat en hoe ik ga schilderen die dag. De uren vliegen om en om 10 uur ’s avonds ga ik moe maar heel tevreden naar bed en ik weet dan al wat ik de volgende dag ga schilderen. Ik heb geen behoefte om weg te gaan, ik wil gewoon schilderen naast de weinige huishoudelijke beslommeringen.
Ook de kwaliteit van mijn werk neemt toe, er ontstaat een stijl en een onderwerp (ficus elastica) en deze zaken worden tot op de bodem uitgewerkt en uitgediept. Ik maak 8 schilderijen in dezelfde stijl van dit onderwerp en ieder volgend schilderij is beter dan het vorige. Ik voel me gelukkig en het gevoel van eenzaamheid is verdwenen. Ik zou zo maanden door kunnen én willen werken.
Helaas moet ik nu stoppen met schilderen in Spanje, omdat mijn werk een week moet drogen om vervoerd te kunnen worden. Komende week wil ik dan ook gebruiken om mijn gedachten over de toekomst naar aanleiding van deze twee maanden ervaring op een rijtje te zetten. Wat dit zal brengen weet ik nog niet; wel heb ik nu gevoelens op basis waarvan ik over mijn toekomst kan gaan denken en daar ben ik heel blij mee.
Voor zover mogelijk hou ik jullie op de hoogte, groetjes, Jan.