



Een onvergetelijke dag op het onvergeten eiland Tabarca. Een eilandje van 4 km lang en 400 meter breed voor de kust van Santa Pola in de Middellandse Zee. Het was 11 zeemijlen varen vanaf Alicante en daar deden we ongeveer een uur over. Aan boord waren we met ongeveer 30 passagiers en op het eiland wonen ongeveer 150 mensen. Een eiland zonder gemotoriseerd verkeer met bescheiden huisjes, ongerepte natuur en vooral veel rust en stilte. Een oase in de Middellandse Zee, waar we een hele dag van hebben mogen genieten.
We kwamen omstreeks 12 uur aan en hebben eerst door het dorpje gewandeld van ongeveer 60 huisjes binnen een vestingmuur. Het enige dat je op straat tegenkwam waren zwerfpoesen, geen verkeer, bijna geen mensen, wat een rust. Het dorpje neemt ongeveer eenderde van het eiland in beslag en de rest is vrije natuur met veel rotsen, wilde planten, strandjes en vooral heel helder water. Na een wandeling door het dorpje hebben we eerst in een restaurantje genoten van een dagmenu: salade vooraf, daarna inktvis, daarna paella, daarna een crème caramel, daarna koffie en tegelijk met alles een heerlijk flesje rode wijn en dat alles voor 15 euro per persoon. We zijn in dit geval ikzelf met Jos en Jean-Marie, mijn achterburen in Callosa.
Vervolgens zijn we gaan wandelen in de natuur van het eiland, prachtige rotskusten, die hooguit 10 eter hoog waren en waarvan de kleur van de rotsen varieerden van groen tot rood/geel. Veel vogels waren nog aan het broeden en het water is werkelijk kraakhelder. Het hele gebied rond het eiland is een natuurreservaat, waar niet gevist mag worden en waar alleen zwemmen en snorkelen is toegestaan. Werkelijk geweldig. Ik heb maar liefst 484 foto’s gemaakt en vooral van de natuur. Wat een oase van rust. Een eiland om echt een paar dagen door te brengen om te onthaasten en je oren echte stilte te laten horen.
Beslist een aanrader voor iedereen die de drukke kusten zat is.
Tot morgen, ik ga nu van de stilte dromen….Jan.
We kwamen omstreeks 12 uur aan en hebben eerst door het dorpje gewandeld van ongeveer 60 huisjes binnen een vestingmuur. Het enige dat je op straat tegenkwam waren zwerfpoesen, geen verkeer, bijna geen mensen, wat een rust. Het dorpje neemt ongeveer eenderde van het eiland in beslag en de rest is vrije natuur met veel rotsen, wilde planten, strandjes en vooral heel helder water. Na een wandeling door het dorpje hebben we eerst in een restaurantje genoten van een dagmenu: salade vooraf, daarna inktvis, daarna paella, daarna een crème caramel, daarna koffie en tegelijk met alles een heerlijk flesje rode wijn en dat alles voor 15 euro per persoon. We zijn in dit geval ikzelf met Jos en Jean-Marie, mijn achterburen in Callosa.
Vervolgens zijn we gaan wandelen in de natuur van het eiland, prachtige rotskusten, die hooguit 10 eter hoog waren en waarvan de kleur van de rotsen varieerden van groen tot rood/geel. Veel vogels waren nog aan het broeden en het water is werkelijk kraakhelder. Het hele gebied rond het eiland is een natuurreservaat, waar niet gevist mag worden en waar alleen zwemmen en snorkelen is toegestaan. Werkelijk geweldig. Ik heb maar liefst 484 foto’s gemaakt en vooral van de natuur. Wat een oase van rust. Een eiland om echt een paar dagen door te brengen om te onthaasten en je oren echte stilte te laten horen.
Beslist een aanrader voor iedereen die de drukke kusten zat is.
Tot morgen, ik ga nu van de stilte dromen….Jan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten