Rommelmarkt en Stads T-shirt.
Vanmorgen vroeg op de rommelmarkt geweest in La Nucia, een plaatsje ongeveer 5 km van hier. En wat vond ik daar: een heus Stads T-shirt. De kleuren rood en geel van de Stadse vlag en de blauwe kraag vanwege het Haringvliet. Stadser kan het toch echt niet.
De natuur hier in Spanje: mijn ervaring.
Mijn relatie tot de natuur is in het verleden heel belangrijk voor mij gebleken. Ik durf te zeggen, dat ik een natuurliefhebber ben en ik ben altijd op zoek geweest naar echte natuur. Voor mij is dit natuur, die door de natuur zelf gemaakt is en niet door mensen bedacht. Van jongs af aan ben ik met plantjes, vogeltjes, dieren, enzovoort actief bezig geweest. In mijn vroegste jeugd was dit het strand en de duinen, later mijn eigen natuurgebied in Drenthe, de Waddeneilanden, de gebieden op Goeree-Overflakkee en recentelijk het eiland Tiengemeten.
Veel van mijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp. Eilanden hebben vanwege het water, het licht en de rust altijd extra mijn aandacht getroffen.
Hier in Spanje had ik gehoopt een mooi stuk natuur aan te treffen en ik wilde vooral die natuur als onderwerp voor mijn schilderijen gebruiken. De natuur hier is zwaar tegen gevallen; de 700 km die ik langs de kust heb afgelegd op mijn reis hier naartoe, hadden niets met natuur te maken. Een strook van zeker 20 en soms wel 50 km vanaf zee is hier volgebouwd met huizen en de tussenliggende natuur is één grote vuilnisbelt. Ik heb verscheidene tochten vanaf Callosa het zogenaamde binnenland in gemaakt en dan tref ik wel wat natuur aan. Echter de hand van de mens heeft ook hier zijn littekens achter gelaten. Het was voor mij dan ook een teleurstelling, dat ik geen geschikte natuur kon vinden als onderwerp voor mijn Spaanse schilderijen. Toen ik echter tot rust kwam, werd ik getroffen door de 100 jaar oude rubberbomen op een pleintje in Alicante en later ook nog een achttal van die bomen op de boulevard. Deze bomen met hun grillige vormen en wonderlijke luchtwortels, waren voor mij voldoende natuur om als onderwerp te gaan dienen voor mijn schilderijen. Ik maakte honderden foto’s en heb nu het gevoel nog lang over dit onderwerp te kunnen schilderen. Toch ontdekte ik nog een tweede stuk natuur hier in de omgeving. Het eiland Tabarca. Een eiland van 1800 meter lang en 400 meter breed op 11 mijl vanaf de kust bij Santa Pola. Dit is ongeveer 50 hectare en dus twintig maal zo klein als het eiland Tiengemeten. Op dit eiland wonen ongeveer 50 mensen, die leven van het toerisme. In kleine meer dan 100 jaar oude huisjes leven ze hier op relatief eenvoudige wijze. Er is geen gemotoriseerd verkeer op dit kleine eiland, geen enkele brommer of auto. Alles gaat te voet, wat gezien de geringe grootte geen probleem is. Dus vooral geluidsrust. Door het komen en gaan van de veerboten wordt die rust af en toe onderbroken, maar de bezoekers komen omstreeks 11.00 uur en moeten om 17.00 uur weer weg. Er zijn namelijk maar 8 hotelkamertjes. Het water rond dit eiland is een maritiem natuurreservaat vanwege de extreme helderheid van het water en de daarbij behorende onderwaternatuur. Trouwens het eiland zelf is ook beschermd als cultureel erfgoed. Aangezien niemand belang heeft bij het eiland, kan de natuur haar gang gaan en dit levert werkelijk natuur op, zonder lawaai, zonder licht en bijna zonder mensen.
Ongeveer 30 dagen per jaar is het van 11.00 tot 17.00 uur wat drukker (tot zelfs 3000 bezoekers per dag) vanwege de dagjesmensen die hier met de veerboten komen, maar wier wandelingen zich beperken tot het dorpje en eindigen bij de horecavoorzieningen, die heel tactisch direct aan de haven liggen. Het klimaat is zeer mild: zomers tussen de 20 en 35 graden en de winter eigenlijk nooit kouder dan 10 graden. Het water blijft in de winter ongeveer 12 graden, dat is ongeveer net zo warm als het water van de Noordzee in de zomer.
Een dergelijk eiland is voor mij een paradijs. Dus toch nog natuur in Spanje gevonden om als inspiratiebron te gebruiken: de Ficus Elastica in Alicante en het eiland Tabarca in de Middellandse Zee.
Groetjes en tot lezens, Jan (e-mail: janroedoe.callosa@gmail.com)
Vanmorgen vroeg op de rommelmarkt geweest in La Nucia, een plaatsje ongeveer 5 km van hier. En wat vond ik daar: een heus Stads T-shirt. De kleuren rood en geel van de Stadse vlag en de blauwe kraag vanwege het Haringvliet. Stadser kan het toch echt niet.
De natuur hier in Spanje: mijn ervaring.
Mijn relatie tot de natuur is in het verleden heel belangrijk voor mij gebleken. Ik durf te zeggen, dat ik een natuurliefhebber ben en ik ben altijd op zoek geweest naar echte natuur. Voor mij is dit natuur, die door de natuur zelf gemaakt is en niet door mensen bedacht. Van jongs af aan ben ik met plantjes, vogeltjes, dieren, enzovoort actief bezig geweest. In mijn vroegste jeugd was dit het strand en de duinen, later mijn eigen natuurgebied in Drenthe, de Waddeneilanden, de gebieden op Goeree-Overflakkee en recentelijk het eiland Tiengemeten.
Veel van mijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp. Eilanden hebben vanwege het water, het licht en de rust altijd extra mijn aandacht getroffen.
Hier in Spanje had ik gehoopt een mooi stuk natuur aan te treffen en ik wilde vooral die natuur als onderwerp voor mijn schilderijen gebruiken. De natuur hier is zwaar tegen gevallen; de 700 km die ik langs de kust heb afgelegd op mijn reis hier naartoe, hadden niets met natuur te maken. Een strook van zeker 20 en soms wel 50 km vanaf zee is hier volgebouwd met huizen en de tussenliggende natuur is één grote vuilnisbelt. Ik heb verscheidene tochten vanaf Callosa het zogenaamde binnenland in gemaakt en dan tref ik wel wat natuur aan. Echter de hand van de mens heeft ook hier zijn littekens achter gelaten. Het was voor mij dan ook een teleurstelling, dat ik geen geschikte natuur kon vinden als onderwerp voor mijn Spaanse schilderijen. Toen ik echter tot rust kwam, werd ik getroffen door de 100 jaar oude rubberbomen op een pleintje in Alicante en later ook nog een achttal van die bomen op de boulevard. Deze bomen met hun grillige vormen en wonderlijke luchtwortels, waren voor mij voldoende natuur om als onderwerp te gaan dienen voor mijn schilderijen. Ik maakte honderden foto’s en heb nu het gevoel nog lang over dit onderwerp te kunnen schilderen. Toch ontdekte ik nog een tweede stuk natuur hier in de omgeving. Het eiland Tabarca. Een eiland van 1800 meter lang en 400 meter breed op 11 mijl vanaf de kust bij Santa Pola. Dit is ongeveer 50 hectare en dus twintig maal zo klein als het eiland Tiengemeten. Op dit eiland wonen ongeveer 50 mensen, die leven van het toerisme. In kleine meer dan 100 jaar oude huisjes leven ze hier op relatief eenvoudige wijze. Er is geen gemotoriseerd verkeer op dit kleine eiland, geen enkele brommer of auto. Alles gaat te voet, wat gezien de geringe grootte geen probleem is. Dus vooral geluidsrust. Door het komen en gaan van de veerboten wordt die rust af en toe onderbroken, maar de bezoekers komen omstreeks 11.00 uur en moeten om 17.00 uur weer weg. Er zijn namelijk maar 8 hotelkamertjes. Het water rond dit eiland is een maritiem natuurreservaat vanwege de extreme helderheid van het water en de daarbij behorende onderwaternatuur. Trouwens het eiland zelf is ook beschermd als cultureel erfgoed. Aangezien niemand belang heeft bij het eiland, kan de natuur haar gang gaan en dit levert werkelijk natuur op, zonder lawaai, zonder licht en bijna zonder mensen.
Ongeveer 30 dagen per jaar is het van 11.00 tot 17.00 uur wat drukker (tot zelfs 3000 bezoekers per dag) vanwege de dagjesmensen die hier met de veerboten komen, maar wier wandelingen zich beperken tot het dorpje en eindigen bij de horecavoorzieningen, die heel tactisch direct aan de haven liggen. Het klimaat is zeer mild: zomers tussen de 20 en 35 graden en de winter eigenlijk nooit kouder dan 10 graden. Het water blijft in de winter ongeveer 12 graden, dat is ongeveer net zo warm als het water van de Noordzee in de zomer.
Een dergelijk eiland is voor mij een paradijs. Dus toch nog natuur in Spanje gevonden om als inspiratiebron te gebruiken: de Ficus Elastica in Alicante en het eiland Tabarca in de Middellandse Zee.
Groetjes en tot lezens, Jan (e-mail: janroedoe.callosa@gmail.com)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten